زندگی سیبی است گاز باید زد با پوست

به کسانی‌ می‌‌اندیشم که اکنون به جای من پا روی سنگفرشهای ورودی دانشکده فنی‌ میگذارند. همان درخت را می‌بینند که سالیان پیش من دیده ام. پشت همان میز‌هایی‌ مینشینند که ما نشسته بودیم و همان مطالبی را می‌‌آموزند که ما یاد نگرفتیم.آن‌ها هم یاد نخواهند گرفت. روزی یکی‌ از همان افراد در اینجا مثل من خواهد نوشت، و خواهد گفت که عاشق سنگفرش‌های فنی بوده است. خواهد گفت که تک تک هم ورودی‌هایش را به خاطر می‌‌آورد و آرزو می‌کند بار دیگر همه آنها را ببیند. چقدر دوست داشتم الان گروهی که جلوی در ایستاده اند و با هم گپ میزنند را ببینم، دوست داشتم ببینم اینبار چه کسی‌ روی فن کویل‌ها مینشیند، چه کسی‌ با صدای بلند می‌خندد و چه کسی‌ در حال حل کردن تمرین‌های درس دینامیک ماشین هست. ما به خاطرات پیوستیم، آن‌ها هم به خاطرات میپیوندند و این بازی ادامه پیدا می‌کند...

| ۱۳٩۳/٢/٢ | ٩:٠٢ ‎ق.ظ | setare نظرات () |

Design By : shotSkin.com