زندگی سیبی است گاز باید زد با پوست

شاید وقتی‌ مینویسم تنها زمانی‌ هست که خودم با خودم حرف میزنم، به عمیق‌ترین احساساتم فکر می‌کنم و دور از زندگی‌ روزمره سعی‌ می‌کنم به نویی‌ دیگر وجودم را برای خودم ثابت کنم. خلق می‌کنم تا بدانم وجود دارم. در این خلق کردن لذتی هست، لذتی که شوپن به هنگام خلق آهنگ‌هایش داشته، یا وقتی‌ سیمون دو‌ بووار به هنگام خلق کتاب مهمان و کشتن شخصیتی‌ که دوست نداشت حس کرد، یا لذتی که انیشتین به هنگام ارایه نظریه نسبیت درک کرد. تمام پیشرفت‌هایی‌ که امروز در اطراف میبینیم مخلوقات انسان‌هایی‌ هست که به دنبال لذت در خلق کردن بودند.

همهٔ ما ادامها خالق‌های بالا قویی هستیم، اینکه تک تک ادامها نحوه زندگی‌ منحصر به فرد خود را دارند تایید خالق بودم تک تک ما انسانهاست. تفاوت آدم‌هایی که خالق آثار ماندگاری میشوند این است که احتمالا جز ۲ درصد از افرادی بود اند که در طول زندگی‌ استعداد خاص‌شان را کشف کرد اند. اگر من جز آن ۲ درصد نیستم ولی‌ باز هم میتوانم خالق کوچکی در دنیای خودم باشم.

خلق می‌کنم تا باشم...

| ۱۳٩۳/۱/۸ | ۱۱:٢٥ ‎ب.ظ | setare نظرات () |

Design By : shotSkin.com