زندگی سیبی است گاز باید زد با پوست

این رنج، رنج نسلهای گذشته و نسلهای آینده خواهد بود، رنجی‌ که ما ایرانیها با آن متولد شدیم و با آن به گور خواهیم رفت. رنجی‌ که ما‌ها را از هم دور کرد و دوستی‌‌ها را از هم گسست، رنجی‌ که قلب ما را هر لحظه میفشارد و به یاد فروغ می‌‌افتم که میگفت "چرا درخت خانهٔ ما سیب نداشت" یا فرهاد که میگفت"‌ای کاش آدمی‌ وطنش را همچون بنفشه‌ها میشد با خود ببرد هر کجا که خواست". و من دلم می‌سوزد برای این ملتی که ما هستیم، چه آنها که در خانه ماندند و چه آنها که خانه را ترک کردند. هر کدام از این دو گروه با دروغی خود را راضی‌ ساختند. و من یک عمر دلم می‌گیرد برای همه مان....

آه از این رنج بی‌ انتها...

| ۱۳٩٢/۱۱/۳ | ٩:٢٤ ‎ب.ظ | setare نظرات () |

Design By : shotSkin.com