زندگی سیبی است گاز باید زد با پوست

در آسمان رگه‌های نارنجی نور از غروب آفتاب حکایت میکرد. در حالی‌ که خرگوشی که شکار کرده بودم را به سر نیزه‌ام داشتم به سمت غار میرفتم. با احساس خرسندی از شکار، آتشی به پا کردم و خرگوش را کباب کردم...

به سمت لب چاه رفتم و با سطل‌ آب از چاه بیرون کشیدم، وارد کلبه شدم و با گوشتی که از کشتن یکی‌ از گوسفندان گله آماده کرده بودم، غذای‌ روی آتش پختم.....

وارد آشپزخانه شدم، شیر آب را باز کردم و بستهٔ گوشتی که از مغازه خرید بودم را از یخچال بیرون آوردم و روی گاز غذا پختم....

به دستگاهی که در یک گوشه‌ قرار دارد میزان ویتامینهایی که بدنم لازم دارد را میدهام و طعم غذایی که دوست دارم امروز بخورم را برایش با چندین کلمه تعریف می‌کنم. دکمه‌ای را فشار میدهم، یک قرص بیرون می‌افتد، این غذای امروز هست...

گاهی از رفتار ادامها ناراحت میشوم، نمی‌فهمم علت اینگونه رفتارشان را و هرچه قدر خودم را جای آنها قرار میدهم باز هم فایده‌ای ندارد....

گاهی سردرگم میشوم، چیزهایی‌ که تا چندی پیش برایم واضح و روشن بوده است امروز بسیار مبهم مینماید....

گاهی دوست دارم فرار کنم، فرار از مکان، زمان، فرار از تکرار، فرار از زندگی‌، فرار از چیزهای پوچی که اطرافت را پر می‌کند.....

اگر همان انسان بدوی میشدم شاید دیگر هیچ کدام از این احساسها به من هجوم نمیاورد، در زمینی‌ میزیستم و میمردم که در آن متولد شده بودم، آسمانی را میدیدم که اجدادم روزگاری به همان خیر شده بودند. ادامها دیگر که دوستانم بودند در همان نزدیکی‌ زندگی‌ میکردند. هیچ کس آنجا را ترک نمیکرد مگر آنکه میمرد، هیچ کس دلتنگ دیگری نمی‌شد، دلتنگی‌ معنایی نداشت، در آن دنیا همه چیز ساده بود و بکر، و من بجای نوشتن این خطوط نا منسجم سرگردان، دوره آتشی به همراه آدمهای بدوی دیگر، در حال داستان گفتن و شادمانی بودم. بزرگ قبیله که مردی دوست داشتنی بود از خاطرات اجدادمان میگفت و شب در زیر سقف آسمان سپری  میشد....

 

| ۱۳٩٢/٩/۱٠ | ٩:۱٤ ‎ب.ظ | setare نظرات () |

Design By : shotSkin.com